مسجدالمهدی ناجی اباد کاشان
امور مساجد ناجی اباد کاشان
آباد كردن مسجد ، به حضور در آن است
«إِنَّمَا يَعْمُرُ مَسَـجِدَ اللَّهِ مَنْ ءَامَنَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْاخِرِ وَأَقَامَ الصَّلَوةَ وَءَاتَى الزَّكَوةَ وَلَمْ يَخْشَ إِلَا اللَّهَ فَعَسَى أُوْلَئِكَ أَن يَكُونُواْ مِنَ الْمُهْتَدِينَ» .
«تنها كسى كه به خدا و روز رستاخيز ، ايمان آورده است ، مساجد خدا را آباد مىكند ، و نماز بر پا مىدارد و زكات مىپردازد، و جز از خدا نمىترسد . اميد است كه چنين گروهى از هدايتيافتگان باشند» .
إذا رَأَيتُمُ الرَّجُلَ يَعتادُ المَسجِدَ فَاشهَدوا لَهُ بِالإِيمانِ ، قالَ اللّهُ تَعالى : «إِنَّمَا يَعْمُرُ مَسَـجِدَ اللَّهِ مَنْ ءَامَنَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْاخِرِ» .
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :
هرگاه ديديد كه مردى پيوسته به مسجد مىرود ، به ايمان او گواهى دهيد . خداوند متعال فرمود : «تنها كسى كه به خدا و روز رستاخيز ، ايمان آورده است ، مساجد خدا را آباد مىكند» .
عَلَّمَني رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله إذا لَبِستُ ثَوبا جَديدا أن أقولَ : الحَمدُ للّهِِ الَّذي كَساني مِنَ اللِّباسِ ما أتَجَمَّلُ بِهِ فِي النّاسِ ، اللّهُمَّ اجعَلها ثِيابَ بَرَكَةٍ أسعى فيها لِمَرضاتِكَ ، وأعمُرُ فيها مَساجِدَكَ .
امام على عليه السلام :
پيامبر خدا به من آموخت كه هرگاه جامه نويى بر تن كردم ، بگويم :« سپاس ، خدايى را كه لباسى به من پوشاند كه در ميان مردم با آن ، خود را بيارايم . پروردگارا! جامهاى بابركت قرارش ده تا در آن براى رضايت تو بكوشم و به آباد ساختن مسجدهايت بپردازم » .
اللّهُمَّ هذا شَهرُ رَمَضانَ الَّذي أنزَلتَ فيهِ القُرآنَ ، هُدىً لِلنّاسِ وبَيِّناتٍ مِنَ الهُدى وَالفُرقانِ ، أمَرتَنا فيهِ بِعِمارَةِ المَساجِدِ وَالدُّعاءِ وَالصِّيامِ وَالقِيامِ ، وضَمِنتَ لَنا فيهِ الإِجابَةَ .
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :
پروردگارا! اين ، ماه رمضان است كه در آن ، قرآن را براى هدايت مردم همراه با نشانههاى روشنِ هدايت و وسيله تشخيص حق از باطل ، فرو فرستادى . در آن ، ما را به آباد كردن مسجدها و دعا و روزه و نماز ، فرمان دادى و اجابت را برايمان تضمين فرمودى .
دَخَلتُ
ذاتَ يَومٍ في صَدرِ نَهارِهِ عَلى رَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله
... فَقُلتُ : يا رَسولَ اللّهِ بِأَبي أنتَ واُمّي أوصِني بِوَصِيَّةٍ
يَنفَعُنِي اللّهُ بِها ، فَقالَ : ... يا أبا ذَرٍّ ، مَن أجابَ داعِيَ
اللّهِ وأحسَنَ عِمارَةَ مَساجِدِ اللّهِ ، كانَ ثَوابُهُ مِنَ اللّهِ
الجَنَّةَ .
فَقُلتُ : بِأَبي أنتَ واُمّي يا رَسولَ اللّهِ ، كَيفَ تُعمَرُ مَساجِدُ اللّهِ ؟
قالَ : لا تُرفَعُ فيهَا الأَصواتُ ، ولا يُخاضُ فيها بِالباطِلِ ، ولا
يُشتَرى فيها ولا يُباعُ ، وَاترُكِ اللَّغوَ ما دُمتَ فيها ، فَإِن لَم
تَفعَل فَلا تَلومَنَّ يَومَ القِيامَةِ إلّا نَفسَكَ .
مكارم الأخلاق ـ به نقل از ابو ذر ـ :
در
نيمروزى حضور پيامبر خدا رفتم . . . گفتم : اى پيامبر خدا! پدر و مادرم
فدايت! به من سفارشى فرما كه خداوند ، مرا بدان سود بخشد . . . .
فرمود : «هر كه به فراخوان خدا ، پاسخ مثبت دهد و آبادانى مسجدهاى خدا را
نيكو به انجام رساند ، پاداش او از سوى خدا ، بهشت خواهد بود» .
گفتم : پدر و مادرم فدايتان ، اى پيامبر خدا! مسجدهاى خدا چگونه آباد مىشوند ؟
فرمود : «در آنها صداها بلند نمىگردند ، در بيهودگى غوطهور نمىشوند و
خريد و فروش ، صورت نمىپذيرد . پيوسته در مسجد ، [ كارهاى ] بيهوده را رها
ساز . پس اگر چنين نكردى ، در روز رستاخيز ، جز خويشتن را ملامت مكن» .
لا يَزالُ المَلائِكَةُ تُصَلّي عَلى أحَدِكُم ما كانَ فِي المَسجِدِ ، وتَقولُ : اللّهُمَّ اغفِر لَهُ ، اللّهُمَّ ارحَمهُ .
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :
بر هر يك از شما ، تا زمانى كه در مسجد است ، همواره فرشتگان درود مىفرستند و مىگويند : خداوندا! او را ببخشا . خداوندا! مورد رحمت خويش قرارش ده .
إنَّ أحَدَكُم لا يَزالُ في صَلاةٍ مادامَ فِي المَسجِدِ حَتّى يَخرُجَ مِنهُ .
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :
هر يك از شما ، زمانى كه در مسجد است ، تا وقت بيرون رفتن از آن ، پيوسته در نماز است .
جُلوسُ المُؤمِنِ فِي المَسجِدِ رِباطُهُ .
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :
نشستن مؤمن در مسجد ، به منزله آمادگى مداوم او براى نبرد با دشمن است .
خَمسٌ مِنَ العِبادَةِ : قِلَّةُ الطُّعمِ ، وَالقُعودُ فِي المَساجِدِ ... .
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :
پنج چيز ، از عبادت است : كمخوردن ، نشستن در مسجدها . . . .
يا أباذَرٍّ إنَّ اللّهَ تَعالى يُعطيكَ ـ مادُمتَ جالِسا فِي المَسجِدِ ـ بِكُلِّ نَفَسٍ تَنَفَّستَ فيهِ دَرَجَةً فِي الجَنَّةِ ، وتُصَلّي عَلَيكَ المَلائِكَةُ ، ويُكتَبُ لَكَ بِكُلِّ نَفَسٍ تَنَفَّستَ فيهِ عَشرُ حَسَناتٍ ، ويُمحى عَنكَ عَشرُ سَيِّئاتٍ .
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در سفارش ايشان به ابو ذر ـ :
اى ابو ذر! تا زمانى كه در مسجد نشستهاى ، خداى متعال براى هر نفسى كه مىكِشى ، درجهاى در بهشت ارزانىات مىكند و فرشتگان ، بر تو درود مىفرستند و برابر هر نفسى كه مىكِشى ، ده نيكى نوشته مىشود و ده بدى از تو پاك مىگردد .
الجُلوسُ فِي المَسجِدِ لِانتِظارِ الصَّلاةِ عِبادَةٌ .
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :
نشستن در مسجد به انتظار نماز ، عبادت است .
القاعِدُ فِي المَسجِدِ يَنتَظِرُ الصَّلاةَ كَالقانِتِ ، ويُكتَبُ مِنَ المُصَلّينَ حَتّى يَرجِعَ إلى بَيتِهِ .
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :
آن كه در مسجد به انتظار نماز نشسته ، گويى در فرمانبُردارى است و تا زمانى كه به خانهاش باز گردد ، در شمارِ نمازگزاران نوشته مىشود .
لا يَزالُ العَبدُ في صَلاةٍ ، ما كانَ فِي المَسجِدِ يَنتَظِرُ الصَّلاةَ .
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :
بنده ، تا زمانى كه در مسجد انتظار نماز را مىكشد ، پيوسته در نماز است .
قالَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله : الجُلوسُ فِي المَسجِدِ لِانتِظارِ الصَّلاةِ عِبادَةٌ مالَم يُحدِث ، قيلَ : يا رَسولَ اللّهِ وما يُحدِثُ؟ قالَ : الاِغتِيابَ .
امام صادق عليه السلام :
پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «به انتظار نماز در مسجد نشستن ، عبادت است تا زمانى كه ناروايى پديد نياورد» .
گفته شد : اى پيامبر خدا! چه ناروايى ؟
فرمود : «غيبت كردن» .
ما مِنكُم مِن رَجُلٍ يَخرُجُ مِن بَيتِهِ مُتَطَهِّرا فَيُصَلّي مَعَ المُسلِمينَ الصَّلاةَ ، ثُمَّ يَجلِسُ فِي المَجلِسِ يَنتَظِرُ الصَّلاةَ الاُخرى ، إنَّ المَلائِكَةَ تَقولُ : اللّهُمَّ اغفِرلَهُ ، اللّهُمَّ ارحَمهُ .
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :
مردى از شما نيست كه پاكيزه از خانهاش بيرون رود و آن گاه با مسلمانان نماز بگزارد و سپس در جايگاه خود به انتظار نماز ديگر بنشيند ، مگر آن كه فرشتگان مىگويند : خدايا! او را ببخشا . خداوندا! او را رحمت فرما .
قُلتُ
لِرَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله يا رَسولَ اللّهِ ، أرَدتُ أن
أسأَلَكَ عَن أشياءَ ، فَقالَ : وما هِيَ يا عُثمانُ ؟ قالَ : قُلتُ : إنّي
أرَدتُ أن أتَرَهَّبَ .
قالَ : لا تَفعَل يا عُ... ، فَإِنَّ تَرَهُّبَ اُمَّتِيَ القُعودُ فِي المَساجِدِ ، وَانتِظارُ الصَّلاةِ بَعدَ الصَّلاةِ .
تهذيب الأحكام ـ به نقل از ع..ان بن مظعون ـ :
به پيامبر خدا گفتم : اى پيامبر خدا! بر آنم تا چيزهايى را از شما بپرسم .
فرمود : «اى ع..! آنها چيستند ؟» .
گفتم : مىخواهم به رَهبانيت ، رو آورم (ترك دنيا كنم) .
فرمود : «اى ع...! چنين مكن ؛ زيرا رَهبانيت امّت من ، نشستن در مسجدها و انتظار كشيدن نمازى در پىِ نماز ديگر است» .
سَبعَةٌ في ظِلِّ عَرشِ اللّهِ عَزَّوجَلَّ يَومَ لا ظِلَّ إلّا ظِلُّهُ : . . . و رَجُلٌ خَرَجَ مِنَ المَسجِدِ وفي نِيَّتِهِ أن يَرجِعَ إلَيهِ .
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :
هفت گروه ، در سايه عرش خداى عز و جل هستند ، آن روز كه هيچ سايهاى بجز سايه او وجود ندارد : . . . و كسى كه از مسجد خارج شود و نيّتش آن باشد كه دوباره بِدان بازگردد .
إنَّ المَسجِدَ لَيَشكُو الخَرابَ إلى رَبِّهِ ، وإنَّهُ لَيَتَبَشبَشُ بِالرَّجُلِ مِن عُمّارِهِ إذا غابَ عَنهُ ثُمَّ قَدِمَ ، كَما يَتَبَشبَشُ أحَدُكُم بِغائِبِهِ إذا قَدِمَ عَلَيهِ .
امام على عليه السلام :
مسجد ، از ويرانى خود نزد پروردگارش زبان به شكايت مىگشايد و از ديدن آباد كنندهاش كه مدّتى از او دور بوده و اكنون باز گشته ، شاد مىشود ، همان گونه كه هر يك از شما از رسيدن كسى كه از او دور بوده ، شادمان مىگردد.
الجَلسَةُ فِي المَسجِدِ خَيرٌ لي مِنَ الجَلسَةِ فِي الجَنَّةِ ؛ فَإِنَّ الجَنَّةَ فيها رِضا نَفسي وَالجامِعَ فيهِ رِضا رَبّي .
امام على عليه السلام :
نشستن در مسجد نزد من ، از نشستن در بهشت ، نيكوتر است ؛ زيرا در بهشت ، خشنودى من فراهم است و در مسجد ، خشنودى پروردگار من .
الجُلوسُ فِي المَسجِدِ مِن بَعدِ طُلوعِ الفَجرِ إلى حينِ طُلوعِ الشَّمسِ لِلاِشتِغالِ بِذِكرِ اللّهِ سُبحانَهُ ، أسرَعُ في تَيسيرِ الرِّزقِ مِنَ الضَّربِ في أقطارِ الأَرضِ .
امام على عليه السلام :
نشستن در مسجد ، پس از سپيدهدم تا برآمدن آفتاب براى پرداختن به ياد خداى سبحان ، بيش از جستجوى روزى در همه سوى زمين ، مايه گشايش روزى است .
لا يَستَوي مَن يَعمُرُ المَساجِدا
ومَن يَبيتُ راكِعا وساجِدا
يَدأَبُ فيها قائِما وقاعِدا
ومَن يَكُرُّ هكَذا مُعانِدا
ومَن يَرى عَنِ الغُبارِ حائِدا الديوان المنسوب إلى الإمام عليّ عليه السلام : ص 218 ، بحار الأنوار: ج 20 ص 243 .
امام على عليه السلام :
هرگز كسى كه مساجد را آباد مىسازد
و در آنها با ركوع و سجود ،
شب را به سر مىآورد ،
با كسى كه به گونه اى ستيزه جويانه باز مىگردد
و خود را از گَرد و غبار مسجد ، دور نگه مىدارد ، برابر نيست .
أهلُ المَسجِدِ زُوّارُ اللّهِ ، وحَقٌّ عَلَى المَزورِ التُّحفَةُ لِزائِرِهِ .
امام حسن عليه السلام :
اهل مسجد ، ديدار كنندگان خدايند و بر ديدار شونده است كه به ديدار كننده ا ش هديه بدهد .
ثَلاثَةٌ في جِوارِ اللّهِ تَعالى : رَجُلٌ دَخَلَ المَسجِدَ لا يَدخُلُهُ إلّا للّهِِ ، فَهُوَ ضَيفُ اللّهِ تَعالى حَتّى يَرجِعَ ، ورَجُلٌ زارَ أخاهُ المُسلِمَ لا يَزورُهُ إلّا للّهِِ ، فَهُوَ مِن زُوّارِ اللّهِ تَعالى حَتّى يَرجِعَ مِن عِندِهِ ، ورَجُلٌ خَرَجَ حاجّا أو مُعتَمِرا لا يَخرُجُ إلّا للّهِِ تَعالى ، فَهُوَ مِن وَفدِ اللّهِ تَعالى حَتّى يَرجِعَ إلى أهلِهِ .
امام حسن عليه السلام :
سه كس در همسايگى خداى متعالند : كسى كه تنها براى خدا وارد مسجد شود ، كه چنين كسى تا زمان بازگشت ، ميهمان خداى متعال است ؛ و كسى كه فقط براى خدا به ديدار برادر مسلمانش برود ، كه چنين فردى تا وقت بازگشت از نزد او ، از ديدار كنندگان خداى متعال است ؛ و كسى كه تنها براى خدا رهسپار حج يا عمره شود ، كه چنين فردى تا زمان بازگشت نزد خانوادهاش ، از باريافتگان نزد خداوند است .
إنَّ
عَلِيَّ بنَ الحُسَينِ عليه السلام استَقبَلَهُ مَولىً لَهُ في لَيلَةٍ
بارِدَةٍ ، وعَلَيهِ جُبَّةُ خَزٍّ ومِطرَفُ خَزٍّ وعِمامَةُ خَزٍّ وهُوَ
مُتَغَلِّفٌ بِالغالِيَةِ ، فَقالَ لَهُ : جُعِلتُ فِداكَ ، في مِثلِ
هذِهِ السّاعَةِ عَلى هذِهِ الهَيئَةِ إلى أينَ ؟
قالَ : فَقالَ : إلى مَسجِدِ جَدّي رَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله ، أخطُبُ الحورَ العينَ إلَى اللّهِ عَزَّوجَلَّ .
امام صادق عليه السلام :
خدمتكار
على بن الحسين (زين العابدين) عليه السلام ، ايشان را در شبى سرد ، ملاقات
كرد ، در حالى كه جامه و ردا و عمامهاى از خَز پوشيده و خود را با عطرى ،
خوشبو كرده بود . گفت : فدايت شوم! در چنين ساعتى و با اين وضع ، رهسپار
كجايى؟
امام عليه السلام فرمود : « به مسجد جدّم پيامبر خدا مىروم تا از خداى عز و جل...... كنم » .
إذا قُمتَ إلى صَلاتِكَ فَقُل : ... اللّهُمَّ اجعَلني مِن زُوّارِ بَيتِكَ ، وعُمّارِ مَساجِدِكَ .
امام باقر عليه السلام :
هر گاه براى نمازت رهسپار شدى ، بگو : « . . . خداوندا! مرا از زيارت كنندگان خانهات و آبادگران مسجدهايت قرار ده » .
اُحضُروا مَعَ قَومِكُم مَساجِدَكُم .
امام صادق عليه السلام :
همراه كسان خود ، در مسجد حاضر شويد .
| Design By : Pars Skin |
